Facebook


ร่างกฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานในสถานที่ที่มีอันตรายจากการตกจากที่สูง วัสดุกระเด็น ตกหล่น และพังทลาย พ.ศ. ....

วัน, วันที่ เดือน ปี ชม:นาที อ่าน 10571 เวลา ส่งออกข้อมูล XML ไฟล์
เพื่อให้เกิดความปลอดภัยในการทำงานของลูกจ้างที่ทำงานในสถานที่ที่มีอันตรายจากการตกจากที่สูง วัสดุกระเด็น ตกหล่น และพังทลาย กระทรวงแรงงานจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
  1. ลงทะเบียน
  2. หลักการ
  3. ปัญหาและสาเหตุฯ
  4. ความจำเป็นที่ต้องตรากฎหมายฯ
  5. สาระสำคัญ
  6. ประเด็นความคิดเห็น

    กฎหมายมหาชน คือ กฎหมายที่บัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่รัฐ แก่หน่วยงานของรัฐ แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐ และแก่ประชาชน ในการบริหาร การปกครองประเทศ และการบริการสาธารณะ ซึ่งหลักการ สำคัญของกฎหมายมหาชนนอกจากจะบัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ดังที่กล่าวมาแล้ว การใช้อำนาจหน้าที่ที่กฎหมายบัญญัติยังสามารถควบคุมตรวจสอบได้ ตามหลักเกณฑ์และกระบวนการของกฎหมายมหาชน

    กฎหมายมหาชน คือ กฎหมายที่บัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่รัฐ แก่หน่วยงานของรัฐ แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐ และแก่ประชาชน ในการบริหาร การปกครองประเทศ และการบริการสาธารณะ ซึ่งหลักการ สำคัญของกฎหมายมหาชนนอกจากจะบัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ดังที่กล่าวมาแล้ว การใช้อำนาจหน้าที่ที่กฎหมายบัญญัติยังสามารถควบคุมตรวจสอบได้ ตามหลักเกณฑ์และกระบวนการของกฎหมายมหาชน

    กฎหมายมหาชน คือ กฎหมายที่บัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่รัฐ แก่หน่วยงานของรัฐ แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐ และแก่ประชาชน ในการบริหาร การปกครองประเทศ และการบริการสาธารณะ ซึ่งหลักการ สำคัญของกฎหมายมหาชนนอกจากจะบัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ดังที่กล่าวมาแล้ว การใช้อำนาจหน้าที่ที่กฎหมายบัญญัติยังสามารถควบคุมตรวจสอบได้ ตามหลักเกณฑ์และกระบวนการของกฎหมายมหาชน

    กรุณากรอกข้อมูลพื้นฐานเพื่อประโยชน์และจัดทำรายงานสำหรับการรับฟังความคิดเห็น

    รายละเอียดบัญชีผู้ใช้งาน
    *
    *
    *
    *
    *
    *
    รายละเอียดส่วนตัว
    ช่องที่ทำสัญลักษณ์ดอกจัน (*) จำเป็นต้องกรอก
    หลักการ
    กำหนดให้นายจ้างบริหาร จัดการ และดำเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานในสถานที่ที่มีอันตรายจากการตกจากที่สูง วัสดุกระเด็น ตกหล่น และพังทลาย

    เหตุผล
    โดยที่มาตรา ๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. ๒๕๕๔ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดให้นายจ้างบริหาร จัดการ และดำเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานให้เป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนดในกฎกระทรวง ดังนั้น เพื่อให้เกิดความปลอดภัยในการทำงานของลูกจ้างที่ทำงานในสถานที่ที่มีอันตรายจากการตกจากที่สูง วัสดุกระเด็น ตกหล่น และพังทลาย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้


    ร่างกฎกระทรวงฉบับนี้ได้แบ่งเนื้อหาออกเป็น ๓ หมวด รวมทั้งสิ้น ๑๘ มาตรา

    หมวดที่ ๑ บททั่วไป (มาตรา ๒ - มาตรา ๓)
    หมวดที่ ๒ การป้องกันการตกจากที่สูง และที่ลาดชัน (มาตรา ๔ - มาตรา ๑๐)
    หมวดที่ ๓ การป้องกันอันตรายจากวัสดุกระเด็น ตกหล่น และพังทลาย (มาตรา ๑๑ - มาตรา ๑๘)

    ไม่มีสาระสำคัญที่เกี่ยวข้อง
ไม่มีประเด็นที่เกี่ยวข้อง
    • ข้อ ๑
    • ในกฎกระทรวงนี้

      ทำงานในที่สูง หมายความว่า การทำงานที่พื้นที่ปฏิบัติงานสูงจากพื้นดินหรือพื้นอาคาร

      ทำงานบนที่ลาดชัน หมายความว่า การทำงานบนพื้นระดับที่มีความเอียงของพื้นเป็นมุมจากระนาบปกติในแนวนอน และมีความสูงของพื้นระดับที่เอียงนั้นตั้งแต่สองเมตรขึ้นไป

      นั่งร้าน หมายความว่า ที่ทำงานซึ่งจัดไว้สูงจากพื้นดินหรือจากพื้นของอาคารหรือส่วนของงานก่อสร้าง สำหรับเป็นที่รองรับผู้ทำงานหรือวัสดุเป็นการชั่วคราว
    • ข้อ ๒
    • นายจ้างต้องจัดและดูแลให้ลูกจ้างสวมใส่อุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคลที่เหมาะสมกับสภาพการทำงาน และภาวะอันตรายที่อาจได้รับตลอดเวลาที่ลูกจ้างทำงาน เช่น เข็มขัดนิรภัยสายช่วยชีวิต หมวกแข็ง รองเท้าชนิดหุ้มส้นพื้นยาง ถุงมือ
    • ข้อ ๓
    • กรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในที่สูงตั้งแต่สองเมตรขึ้นไป ให้นายจ้างจัดให้มีนั่งร้านหรือมาตรการอื่นที่เหมาะสมกับสภาพของงานให้ลูกจ้างใช้ในการทำงานเพื่อให้เกิดความปลอดภัย
    • ข้อ ๔
    • กรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในที่สูงตั้งแต่สี่เมตรขึ้นไปที่ลูกจ้างอาจตกหล่นลงมาได้ นายจ้างต้องจัดทำราวกั้นหรือรั้วกันตกไม่ต่ำกว่าตามมาตรฐานของสมาคมวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ หรือจัดให้มีเข็มขัดนิรภัยและสายช่วยชีวิต หรืออุปกรณ์ป้องกันอื่นใดที่มีลักษณะเดียวกันให้ลูกจ้างใช้ในการทำงานเพื่อให้เกิดความปลอดภัย ตลอดระยะเวลาการทำงาน

      กรณีให้ลูกจ้างใช้เข็มขัดนิรภัยและสายช่วยชีวิต นายจ้างจะต้องจัดทำจุดยึดตรึงสายช่วยชีวิตไว้กับส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารหรือโครงสร้างอื่นใดที่มีความมั่นคงแข็งแรงและปลอดภัย
    • ข้อ ๕
    • ปล่องหรือช่องเปิดต่างๆ นายจ้างต้องจัดทำฝาปิดที่แข็งแรง ราวกั้นหรือรั้วกันตกที่มีความสูงไม่น้อยกว่าเก้าสิบเซนติเมตร และขอบกันของตกที่มีความสูงไม่น้อยกว่าเจ็ดเซนติเมตร เพื่อป้องกันการพลัดตกหรือสิ่งของตกหล่น และติดป้ายเตือนอันตรายให้เห็นได้ชัดเจน

      กรณีใช้แผงทึบแทนราวกั้นหรือรั้วกันตกต้องมีความสูงไม่น้อยกว่าเก้าสิบเซนติเมตร
    • ข้อ ๖
    • ห้ามนายจ้างให้ลูกจ้างทำงานในที่สูงตามข้อ ๓ และข้อ ๔ นอกอาคารในขณะที่มีพายุ ลมแรง ฝนตก หรือฟ้าคะนอง
    • ข้อ ๗
    • กรณีที่ลูกจ้างต้องใช้บันไดไต่ชนิดเคลื่อนย้ายได้เพื่อทำงานในที่สูง นายจ้างต้องดูแลการตั้งบันไดให้ระยะระหว่างฐานบันไดถึงผนังที่วางพาดบันไดกับความยาวของช่วงบันได นับจากฐานถึงจุดพาดมีอัตราส่วนหนึ่งต่อสี่ หรือมีมุมบันไดที่ตรงข้ามผนังประมาณเจ็ดสิบห้าองศา
    • ข้อ ๘
    • กรณีที่ลูกจ้างต้องใช้บันไดไต่ชนิดติดตรึงกับที่ที่มีความสูงเกินสิบเมตรขึ้นไปเพื่อทำงานในที่สูง นายจ้างต้องดูแลบันไดไต่ชนิดติดตรึงกับที่ให้มีโครงสร้างที่แข็งแรง ไม่ผุกร่อนและต้องจัดทำโกร่งบันไดป้องกันการตกของลูกจ้าง
    • ข้อ ๙
    • กรณีที่ลูกจ้างต้องใช้ขาหยั่ง หรือม้ายืนในการทำงานในที่สูง นายจ้างต้องดูแลขาหยั่งหรือม้ายืนนั้นให้มีโครงสร้างที่แข็งแรงปลอดภัย ขาแต่ละข้างต้องทำมุมกับพื้นในองศาที่เท่ากัน โดยอยู่ระหว่างหกสิบถึงเจ็ดสิบองศา ถ้าขาหยั่งหรือม้ายืนนั้นเป็นชนิดมีบันไดขึ้นต้องมีพื้นที่สำหรับยืนทำงานในที่สูงอย่างเพียงพอ
    • ข้อ ๑๐
    • กรณีที่มีการทำงานในที่สูงและที่ลาดชันเกินสิบห้าองศาจากแนวราบ นายจ้างต้องจัดให้มีนั่งร้านที่เหมาะสมกับสภาพของงาน หรือเข็มขัดนิรภัยและสายช่วยชีวิตพร้อมจุดยึด หรืออุปกรณ์อื่นใดที่มีลักษณะเดียวกัน สำหรับลูกจ้างใช้ในการทำงานในที่สูงอย่างปลอดภัย

      กรณีที่มีการทำงานในที่สูงและที่ลาดชันเกินกว่าสามสิบองศาจากแนวราบ นายจ้างต้องจัดให้มีนั่งร้านที่เหมาะสมกับสภาพของงาน เข็มขัดนิรภัยชนิดเต็มตัวและสายช่วยชีวิตพร้อมจุดยึด พร้อมอุปกรณ์หรือเครื่องป้องกันอื่นใดที่มีลักษณะเดียวกัน สำหรับลูกจ้างใช้ในการปฏิบัติงานอย่างปลอดภัย
    • ข้อ ๑๑
    • กรณีที่มีการลำเลียงสิ่งของที่อยู่สูง นายจ้างต้องจัดทำราง ปล่อง หรือใช้เครื่องมือลำเลียงจากที่สูงเพื่อป้องกันการกระเด็น ตกหล่นของวัสดุสิ่งของ ที่อาจเป็นอันตรายต่อลูกจ้าง
    • ข้อ ๑๒
    • ให้นายจ้างปิดประกาศแสดงเขตและป้ายเตือนอันตรายบริเวณพื้นที่ที่มีการเหวี่ยง สาด เททิ้ง หรือโยนวัสดุจากที่สูง และมีผู้ควบคุมดูแลมิให้มีการเข้าออกขณะปฏิบัติงานจนกว่างานจะแล้วเสร็จ
    • ข้อ ๑๓
    • กรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานใกล้สถานที่ที่อาจมีการปลิวหรือตกหล่นของวัสดุ รวมทั้งการให้ทำงานที่อาจมีวัสดุกระเด็นตกหล่นลงมา นายจ้างต้องจัดหมวกแข็งป้องกันศีรษะให้ลูกจ้างใช้ตลอดเวลาการทำงาน
    • ข้อ ๑๔
    • ในบริเวณที่เก็บหรือกองวัสดุสิ่งของที่อาจมีอันตรายจากการพังทลาย ตกหล่นของวัสดุสิ่งของนั้น ให้นายจ้างจัดเรียงวัสดุให้เกิดความปลอดภัย หรือทำผนังกั้น หรือใช้วิธีการอื่นใดที่สามารถป้องกัน
    • ข้อ ๑๕
    • กรณีที่ให้ลูกจ้างทำงานในท่อ ช่อง ไซโล หรือสถานที่อื่นใดที่อาจมีการพังทลายให้นายจ้างจัดทำผนังกั้นพร้อมค้ำยัน หรือใช้วิธีการอื่นใดที่สามารถป้องกันอันตรายนั้นได้
    • ข้อ ๑๖
    • ห้ามนายจ้างให้ลูกจ้างทำงานบนหรือในถัง บ่อ กรวย ภาชนะหรือสิ่งอื่นใดที่มีลักษณะเดียวกันที่ลูกจ้างอาจตกลงไป เว้นแต่นายจ้างได้จัดให้ลูกจ้างสวมใส่เข็มขัดนิรภัยและสายช่วยชีวิตพร้อมจุดยึด หรือมีสิ่งปิดกั้น หรือรั้ว หรือสิ่งป้องกันอื่นใดที่มีลักษณะเดียวกันตลอดระยะเวลาการทำงาน
    • ข้อ ๑๗
    • กรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงาน ณ บริเวณสถานที่หรือลักษณะการทำงานที่อาจทำให้ลูกจ้างได้รับอันตรายจากการตกลงไปในภาชนะเก็บหรือรองรับวัสดุ นายจ้างต้องจัดให้มีสิ่งปิดกั้นหรือจัดทำรั้วที่แข็งแรงและมีความสูงไม่น้อยกว่าเก้าสิบเซนติเมตรล้อมรอบภาชนะนั้น เพื่อป้องกันการตกหล่นของลูกจ้าง

      กรณีนายจ้างไม่สามารถดำเนินการตามวรรคหนึ่งได้ ให้นายจ้างจัดให้ลูกจ้างสวมใส่เข็มขัดนิรภัยที่ได้มาตรฐานตลอดระยะเวลาการทำงาน
    • ข้อ ๑๘
    • กรณีที่นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานซึ่งลักษณะการทำงานอาจทำให้ลูกจ้างตกลงไปในภาชนะบรรจุของร้อนได้ ให้นายจ้างจัดให้มีสิ่งป้องกันล้อมรอบภาชนะบรรจุของร้อนหรือมีมาตรการความปลอดภัยเพื่อป้องกันมิให้ลูกจ้างตกหล่นลงไปในภาชนะบรรจุของร้อนนั้น
         
      ข้อมูลส่วนบุคคล
         
      เพศ
      อายุ ปี
      อาชีพ
      รายได้ บาท
      จังหวัด
      E-mail