Facebook


ร่างพระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. ....

วัน, วันที่ เดือน ปี ชม:นาที อ่าน 6706 เวลา ส่งออกข้อมูล XML ไฟล์
ปรับปรุงแก้ไขกฎหมายโรงรับจำนำ ปี พ.ศ. 2505 ใหม่ ทั้งฉบับ
  1. ลงทะเบียน
  2. หลักการ
  3. ปัญหาและสาเหตุฯ
  4. ความจำเป็นที่ต้องตรากฎหมายฯ
  5. สาระสำคัญ
  6. ประเด็นความคิดเห็น

    กฎหมายมหาชน คือ กฎหมายที่บัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่รัฐ แก่หน่วยงานของรัฐ แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐ และแก่ประชาชน ในการบริหาร การปกครองประเทศ และการบริการสาธารณะ ซึ่งหลักการ สำคัญของกฎหมายมหาชนนอกจากจะบัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ดังที่กล่าวมาแล้ว การใช้อำนาจหน้าที่ที่กฎหมายบัญญัติยังสามารถควบคุมตรวจสอบได้ ตามหลักเกณฑ์และกระบวนการของกฎหมายมหาชน

    กฎหมายมหาชน คือ กฎหมายที่บัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่รัฐ แก่หน่วยงานของรัฐ แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐ และแก่ประชาชน ในการบริหาร การปกครองประเทศ และการบริการสาธารณะ ซึ่งหลักการ สำคัญของกฎหมายมหาชนนอกจากจะบัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ดังที่กล่าวมาแล้ว การใช้อำนาจหน้าที่ที่กฎหมายบัญญัติยังสามารถควบคุมตรวจสอบได้ ตามหลักเกณฑ์และกระบวนการของกฎหมายมหาชน

    กฎหมายมหาชน คือ กฎหมายที่บัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่รัฐ แก่หน่วยงานของรัฐ แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐ และแก่ประชาชน ในการบริหาร การปกครองประเทศ และการบริการสาธารณะ ซึ่งหลักการ สำคัญของกฎหมายมหาชนนอกจากจะบัญญัติให้อำนาจและหน้าที่แก่หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ดังที่กล่าวมาแล้ว การใช้อำนาจหน้าที่ที่กฎหมายบัญญัติยังสามารถควบคุมตรวจสอบได้ ตามหลักเกณฑ์และกระบวนการของกฎหมายมหาชน

    กรุณากรอกข้อมูลพื้นฐานเพื่อประโยชน์และจัดทำรายงานสำหรับการรับฟังความคิดเห็น

    รายละเอียดบัญชีผู้ใช้งาน
    *
    *
    *
    *
    *
    *
    รายละเอียดส่วนตัว
    ช่องที่ทำสัญลักษณ์ดอกจัน (*) จำเป็นต้องกรอก
    บันทึกหลักการและเหตุผล
    ประกอบร่างพระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. ...


    หลักการ

    ปรับปรุงแก้ไขกฎหมายว่าด้วยโรงรับจำนำ

    เหตุผล

    เนื่องจากกฎหมายว่าด้วยโรงรับจำนำที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานานและมีบทบัญญัติต่าง ๆ ที่ไม่ทันสมัยและไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบัน ตลอดจนไม่สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยหลายประการ สมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยโรงรับจำนำให้เหมาะสมยิ่งขึ้น เพื่อให้ประชาชนได้รับบริการอย่างเป็นธรรมในขณะเดียวกันให้ความคุ้มครองผู้รับจำนำ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้



    ร่าง พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. ….


    บทนิยาม

    หมวด ๑ คณะกรรมการโรงรับจำนำและเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต

    หมวด ๒ การประกอบกิจการโรงรับจำนำ

    หมวด ๓ การดำเนินกิจการของโรงรับจำนำ

    หมวด ๔ การพักใช้และการเพิกถอนใบอนุญาต

    หมวด ๕ การเลิกกิจการโรงรับจำนำและการโอนใบอนุญาต

    หมวด ๗ การอุทธรณ์

    บทเฉพาะกาล

    อัตราค่าธรรมเนียม






    • ปรับอัตราดอกเบี้ยรับจำนำ
    • ปรับปรุงแก้ไขอัตราดอกเบี้ยให้เป็นธรรม
    • ขยายอายุใบอนุญาต
    • แก้ไขอายุใบอนุญาตให้มากกว่า ๑ ปี
  • แก้ไขอัตราดอกเบี้ยรับจำนำ
  • 1.แก้ไขการคอดอัตราดอกเบี้ยสำหรับต้นเงิน 5000 บาทแรกคิดร้อยละ 18 ต่อปี หากจำนำไม่เกิน 15 วันให้คิดเป็น 15 วัน หากจำนำเกิน 15 วันแต่ไม่เกิน 30 วัน ให้คิดเป็น 1 เดือน
    2.หากต้นเงินรับจำนำเกิน 5000 บาทให้คิดอัตราดอกเบี้ยเป็นรายวัน ในอัตราร้อบละ 15 ต่อปี
    • มาตรา ๑
    • มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ เรียกว่า พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. .
    • มาตรา ๒
    • มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
    • มาตรา ๓
    • มาตรา ๓ ให้ยกเลิก
      (๑) พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. ๒๕๐๕
      (๒) พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๗
      (๓) พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๖
      (๔) พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๔

    • มาตรา ๔
    • มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้
      โรงรับจำนำ หมายความว่า สถานที่ซึ่งประกอบกิจการรับจำนำสิ่งของเป็นประกันหนี้เงินกู้เป็นปกติธุระ และหมายความรวมถึง การรับหรือซื้อสิ่งของโดยจ่ายเงินให้สำหรับสิ่งของนั้นเป็นปกติธุระ โดยมีข้อตกลงหรือเข้าใจกันโดยตรงหรือโดยปริยายว่าจะได้ไถ่คืนในภายหลังด้วย
      ผู้รับจำนำ หมายความว่า ผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการโรงรับจำนำ
      ทรัพย์จำนำ หมายความว่า สิ่งของที่รับจำนำ
      ใบอนุญาต หมายความว่า ใบอนุญาตประกอบกิจการโรงรับจำนำ
      เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต หมายความว่า เจ้าพนักงานผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้มีหน้าที่ออกใบอนุญาตตั้งโรงรับจำนำและปฏิบัติหน้าที่อื่นตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้
      นายตรวจ หมายความว่า ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งเป็นนายตรวจตามพระราชบัญญัตินี้
      พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัตินี้
      อำเภอ หมายความรวมถึง เขตและกิ่งอำเภอ
      คณะกรรมการ หมายความว่า คณะกรรมการโรงรับจำนำ
      รัฐมนตรี หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
    • มาตรา ๕
    • มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจประกาศแต่งตั้งเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต นายตรวจ พนักงานเจ้าหน้าที่ หรือออกประกาศอื่น ๆ หรือออกระเบียบเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ ออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้หรือยกเว้นค่าธรรมเนียมและออกกฎกระทรวงกำหนดกิจการอื่น
      กฎกระทรวงประกาศและระเบียบนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้
    • มาตรา ๖
    • มาตรา ๖ ในการปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ ให้คณะกรรมการโรงรับจำนำ เจ้าพนักงาน ผู้ออกใบอนุญาต นายตรวจ และพนักงานเจ้าหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา
      และให้นายตรวจเป็นพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาด้วย
    • มาตรา ๗
    • หมวด ๑
      คณะกรรมการโรงรับจำนำ
      และเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต

      มาตรา ๗ ให้มีคณะกรรมการโรงรับจำนำ ประกอบด้วย ปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานกรรมการ ผู้แทนสำนักงานอัยการสูงสุด ผู้แทนกระทรวงการคลัง ผู้แทนสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ผู้แทนสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ผู้แทนกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น ผู้แทนกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ ผู้แทนกรุงเทพมหานคร และอธิบดีกรมการปกครองเป็นกรรมการและเลขานุการ
      ให้ประธานกรรมการแต่งตั้งข้าราชการในสังกัดกรมการปกครองคนหนึ่ง เป็นกรรมการและ
      ผู้ช่วยเลขานุการ

    • มาตรา ๘
    • หมวด ๑
      คณะกรรมการโรงรับจำนำ
      และเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต

      มาตรา ๗ ให้มีคณะกรรมการโรงรับจำนำ ประกอบด้วย ปลัดกระทรวงมหาดไทย เป็นประธานกรรมการ ผู้แทนสำนักงานอัยการสูงสุด ผู้แทนกระทรวงการคลัง ผู้แทนสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ผู้แทนสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ผู้แทนกรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น ผู้แทนกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ ผู้แทนกรุงเทพมหานคร และอธิบดีกรมการปกครองเป็นกรรมการและเลขานุการ
      ให้ประธานกรรมการแต่งตั้งข้าราชการในสังกัดกรมการปกครองคนหนึ่ง เป็นกรรมการและ
      ผู้ช่วยเลขานุการ

    • มาตรา ๙
    • มาตรา ๙ การประชุมคณะกรรมการ ต้องมีกรรมการมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของกรรมการทั้งหมดจึงจะเป็นองค์ประชุม
      ในกรณีที่ประธานกรรมการไม่อยู่ในที่ประชุมหรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้กรรมการที่มาประชุมเลือกกรรมการคนใดคนหนึ่งเป็นประธานในที่ประชุม
      การวินิจฉัยชี้ขาดของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมาก กรรมการคนหนึ่งมีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน ถ้าคะแนนเสียงเท่ากันให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด
    • มาตรา ๑๐
    • มาตรา ๑๐ เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
      (๑) พิจารณาออกใบอนุญาตแก่ผู้ที่คณะกรรมการให้ความเห็นชอบให้ประกอบกิจการโรงรับจำนำตามมาตรา ๑๖
      (๒) พิจารณาคำขอต่ออายุใบอนุญาต
      (๓) พิจารณาคำขออนุญาตย้ายสถานที่ตั้งโรงรับจำนำ
      (๔) สั่งพักใช้ใบอนุญาต
      (๕) สั่งให้ผู้รับจำนำ กรรมการผู้จัดการหรือพนักงานของผู้รับจำนำปฏิบัติการใด ๆ ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
      (๖) สั่งให้ผู้รับจำนำหรือกรรมการผู้จัดการ ผู้จัดการ หรือพนักงานของผู้รับจำนำมาให้ถ้อยคำหรือแสดงสมุดบัญชี เอกสารและสิ่งอื่นอันเกี่ยวกับกิจการโรงรับจำนำ
      (๗) ปฏิบัติการอื่นตามที่ได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการ
    • มาตรา ๑๑
    • มาตรา ๑๐ เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
      (๑) พิจารณาออกใบอนุญาตแก่ผู้ที่คณะกรรมการให้ความเห็นชอบให้ประกอบกิจการโรงรับจำนำตามมาตรา ๑๖
      (๒) พิจารณาคำขอต่ออายุใบอนุญาต
      (๓) พิจารณาคำขออนุญาตย้ายสถานที่ตั้งโรงรับจำนำ
      (๔) สั่งพักใช้ใบอนุญาต
      (๕) สั่งให้ผู้รับจำนำ กรรมการผู้จัดการหรือพนักงานของผู้รับจำนำปฏิบัติการใด ๆ ให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
      (๖) สั่งให้ผู้รับจำนำหรือกรรมการผู้จัดการ ผู้จัดการ หรือพนักงานของผู้รับจำนำมาให้ถ้อยคำหรือแสดงสมุดบัญชี เอกสารและสิ่งอื่นอันเกี่ยวกับกิจการโรงรับจำนำ
      (๗) ปฏิบัติการอื่นตามที่ได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการ
    • มาตรา ๑๒
    • มาตรา ๑๒ สถานที่ตั้งโรงรับจำนำต้องมีทำเลที่ตั้ง ขนาด พื้นที่และความมั่นคงปลอดภัยตามหลักเกณฑ์ที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด
    • มาตรา ๑๓
    • มาตรา ๑๓ ผู้ขออนุญาตประกอบกิจการโรงรับจำนำต้องมีคุณสมบัติไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้
      (๑) เป็นบุคคลผู้มีสัญชาติไทย
      (๒) มีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรไทย
      (๓) เป็นบุคคลผู้บรรลุนิติภาวะในวันที่ยื่นคำขอใบอนุญาต
      (๔) ไม่เป็นผู้มีความประพฤติเสื่อมเสีย
      (๕) ไม่เป็นบุคคลไร้ความสามารถหรือคนเสมือนไร้ความสามารถ
      (๖) ไม่เป็นบุคคลล้มละลาย
      (๗) ไม่เคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าเป็นผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา เว้นแต่ความผิดที่เป็นลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาท
      (๘) ไม่เป็นผู้อยู่ในระหว่างถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาต
      (๙) ไม่เคยถูกเพิกถอนใบอนุญาต
      (๑๐) ไม่มีพฤติการณ์อันจะก่อกวนทำลายเศรษฐกิจหรือความมั่นคงของประเทศ
      ในกรณีผู้ขออนุญาตประกอบกิจการโรงรับจำนำเป็นห้างหุ้นส่วนหรือนิติบุคคล ผู้เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการหรือผู้แทนนิติบุคคลนั้นต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามวรรคหนึ่ง
    • มาตรา ๑๔
    • มาตรา ๑๔ ผู้รับจำนำต้องไม่จัดให้บุคคลซึ่งมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๔ (๒) (๔) และ (๖) ปฏิบัติหน้าที่รับจำนำ
    • มาตรา ๑๕
    • มาตรา ๑๕ ก่อนเปิดดำเนินกิจการโรงรับจำนำผู้ขออนุญาตประกอบกิจการโรงรับจำนำต้องมีเงินทุนหมุนเวียนเพื่อใช้ในการประกอบกิจการโรงรับจำนำตามจำนวนที่กำหนดในกฎกระทรวง
    • มาตรา ๑๖
    • มาตรา ๑๖ เมื่อคณะกรรมการได้พิจารณาเห็นชอบในการประกอบกิจการโรงรับจำนำแล้ว ก่อนเปิดดำเนินการประกอบกิจการโรงรับจำนำ ผู้ขออนุญาตแจ้งให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตทราบภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ได้รับความเห็นชอบของคณะกรรมการ หากเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเห็นว่า มีความพร้อมที่จะสามารถประกอบกิจการ ให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตออกใบอนุญาตให้แก่ผู้นั้นโดยเร็ว
      หากผู้ขอใบอนุญาตไม่ดำเนินการตามวรรคหนึ่งให้ถือว่าการให้ความเห็นชอบของคณะกรรมการดังกล่าวสิ้นผล
    • มาตรา ๑๗
    • มาตรา ๑๗ ใบอนุญาตให้มีอายุห้าปีนับแต่วันออกใบอนุญาต โดยให้เรียกค่าธรรมเนียมเป็นรายปี
      การขอต่ออายุใบอนุญาตให้ยื่นคำร้องขอต่ออายุใบอนุญาตก่อนวันสิ้นอายุใบอนุญาตสามสิบวัน เมื่อได้ยื่นคำขอดังกล่าวแล้ว จะประกอบกิจการต่อไปก็ได้จนกว่าจะมีคำสั่งเป็นที่สุดไม่อนุญาตให้ต่ออายุ
    • มาตรา ๑๘
    • มาตรา ๑๘ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องชำระค่าธรรมเนียมรายปีตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และอัตรา ที่กำหนดในกฎกระทรวง ตลอดเวลาที่ยังประกอบกิจการโรงรับจำนำ ถ้ามิได้ชำระค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้เสียเงินเพิ่มอีกร้อยละห้าต่อเดือน และถ้ายังไม่ยินยอมชำระค่าธรรมเนียมโดยไม่มีเหตุอันควรให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตสั่งพักใช้ใบอนุญาต
    • มาตรา ๑๙
    • หมวด ๓
      การดำเนินกิจการของโรงรับจำนำ

      มาตรา ๑๙ ผู้รับจำนำต้องจัดให้มีป้ายคำว่า โรงรับจำนำ แสดงไว้ในที่เปิดเผยหน้าโรงรับจำนำ
      ในกรณีส่วนราชการ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประกอบ กิจการโรงรับจำนำ ส่วนราชการ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอาจใช้ คำอื่นแทนคำว่า โรงรับจำนำ ก็ได้ แต่ต้องเป็นคำที่ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการให้ใช้ได้
      ห้ามมิให้ผู้รับจำนำเปลี่ยนชื่อโรงรับจำนำ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต
    • มาตรา ๑๙
    • หมวด ๓
      การดำเนินกิจการของโรงรับจำนำ

      มาตรา ๑๙ ผู้รับจำนำต้องจัดให้มีป้ายคำว่า โรงรับจำนำ แสดงไว้ในที่เปิดเผยหน้าโรงรับจำนำ
      ในกรณีส่วนราชการ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประกอบ กิจการโรงรับจำนำ ส่วนราชการ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอาจใช้ คำอื่นแทนคำว่า โรงรับจำนำ ก็ได้ แต่ต้องเป็นคำที่ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการให้ใช้ได้
      ห้ามมิให้ผู้รับจำนำเปลี่ยนชื่อโรงรับจำนำ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต
    • มาตรา ๒๐
    • มาตรา ๒๐ ชื่อโรงรับจำนำต้องเป็นอักษรไทยที่มองเห็นได้ชัดเจน แต่จะมีอักษรต่างประเทศกำกับไว้ท้ายหรือใต้ชื่ออักษรไทยด้วยก็ได้ และจะต้อง
      (๑) ไม่พ้องหรือมุ่งหมายให้คล้ายกับพระปรมาภิไธย หรือพระนามาภิไธย
      (๒) ไม่ซ้ำหรือพ้องกับชื่อโรงรับจำนำอื่นที่ได้รับอนุญาตไว้แล้ว เว้นแต่จะได้รับความยินยอมจากผู้รับจำนำของโรงรับจำนำนั้น
      (๓) ไม่มีคำหรือความหมายหยาบคาย
      ในกรณีที่เป็นโรงรับจำนำของเอกชน ชื่อโรงรับจำนำต้องไม่ก่อให้เกิดความเข้าใจว่าเป็นโรงรับจำนำของส่วนราชการ หน่วยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
    • มาตรา ๒๑
    • มาตรา ๒๑ ผู้รับจำนำต้องจัดให้มีที่เก็บทรัพย์จำนำอันมีค่าไว้โดยปลอดภัยในโรงรับจำนำตามที่คณะกรรมการกำหนด
    • มาตรา ๒๒
    • มาตรา ๒๑ ผู้รับจำนำต้องจัดให้มีที่เก็บทรัพย์จำนำอันมีค่าไว้โดยปลอดภัยในโรงรับจำนำตามที่คณะกรรมการกำหนด
    • มาตรา ๒๓
    • มาตรา ๒๓ ในกรณีที่ผู้รับจำนำเป็นนิติบุคคล เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงกรรมการหรือ
      ผู้จัดการ ผู้รับจำนำต้องแจ้งให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่มีการเปลี่ยนแปลง
      ในกรณีที่กรรมการหรือผู้จัดการของนิติบุคคลตามวรรคหนึ่งมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๓ ให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตแจ้งให้ผู้รับจำนำทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ทราบ และให้ผู้รับจำนำดำเนินการเปลี่ยนแปลงแก้ไขภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้ง เมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาดังกล่าวแล้วผู้รับจำนำยังมิได้เปลี่ยนแปลงแก้ไข ให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตรายงานไปยังคณะกรรมการเพื่อมีคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัยหรือมีเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้ ให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีอำนาจขยายระยะเวลาดังกล่าวออกไปตามที่เห็นสมควร
    • มาตรา ๒๔
    • มาตรา ๒๔ ผู้รับจำนำต้องจัดให้มีป้ายอัตราดอกเบี้ยเป็นภาษาไทยตามที่คณะกรรมการกำหนดแสดงไว้ในที่เปิดเผยภายในโรงรับจำนำ
    • มาตรา ๒๕
    • มาตรา ๒๕ ห้ามมิให้ผู้รับจำนำเรียกหรือรับดอกเบี้ยเกินอัตรา ดังนี้
      (๑) เงินต้นไม่เกิน ๒,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๒ ต่อเดือน
      (๒) เงินต้นส่วนที่เกิน ๒,๐๐๐ บาท ร้อยละ ๑.๒๕ ต่อเดือน
      ในกรณีผู้รับจำนำได้รับเงินหรือทรัพย์สินอื่นใด เนื่องจากการรับจำนำนอกจากดอกเบี้ยให้ถือว่าเงินหรือทรัพย์สินนั้นเป็นดอกเบี้ยด้วย
      การคิดดอกเบี้ย กรณีที่มีเศษของยี่สิบห้าสตางค์ให้ปัดทิ้งเมื่อได้รับชำระเงินค่าดอกเบี้ยแล้ว ให้ผู้รับจำนำออกหลักฐานการรับดอกเบี้ยแก่ผู้รับจำนำตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง
      หลักฐานการรับดอกเบี้ยให้เก็บไว้เพื่อการตรวจสอบเป็นเวลาไม่น้อยกว่าห้าปี
    • มาตรา ๒๖
    • มาตรา ๒๖ เพื่อประโยชน์ในการคุ้มครองผู้มีรายได้น้อยในภาวะที่ประเทศประสบปัญหาทางเศรษฐกิจ รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดอัตราดอกเบี้ยให้ต่ำกว่าอัตราที่กำหนดไว้ตามมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งก็ได้
    • มาตรา ๒๗
    • มาตรา ๒๗ ห้ามมิให้ผู้รับจำนำกระทำการ ดังต่อไปนี้
      (๑) รับจำนำหรือให้ไถ่ทรัพย์จำนำนอกเวลาทำการ ตั้งแต่ ๘.๐๐ นาฬิกา ถึง ๑๘.๐๐ นาฬิกา
      (๒) รับจำนำสิ่งของจากภิกษุ สามเณร หรือเด็กอายุต่ำกว่าสิบห้าปี
      (๓) รับจำนำสิ่งของที่เห็นได้ว่าเป็นของที่ใช้ในราชการหรือสิ่งของที่ได้รับแจ้งตามมาตรา ๓๑
      (๔) นำทรัพย์จำนำออกนอกโรงรับจำนำ เว้นแต่เพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ หรือโดยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต หรือเพื่อให้พ้นภยันตรายอันร้ายแรงที่ผู้รับจำนำจะป้องกันด้วยวิธีอื่นไม่ได้
      (๕) ประกอบธุรกิจซึ่งไม่เกี่ยวกับการรับจำนำหรือไม่เกี่ยวกับการขายทรัพย์จำนำที่หลุดเป็นสิทธิแล้วในบริเวณโรงรับจำนำ
    • มาตรา ๒๘
    • มาตรา ๒๘ ในการรับจำนำ ผู้รับจำนำต้องจดแจ้งรายการเกี่ยวกับบัตรประจำตัวประชาชนของผู้จำนำไว้ให้ชัดแจ้งในต้นขั้วของตั๋วรับจำนำ
      ในกรณีที่ผู้จำนำไม่ต้องมีบัตรประจำตัวประชาชนตามกฎหมาย ให้จดแจ้งรายการเกี่ยวกับเอกสารที่ทางราชการออกให้ซึ่งแสดงชื่อที่อยู่ของผู้จำนำแทนบัตรประจำตัวประชาชน
    • มาตรา ๒๙
    • มาตรา ๒๙ ในกรณีมีเหตุควรสงสัยว่าสิ่งของที่มีผู้นำมาจำนำหรือได้รับจำนำไว้แล้วเป็นสิ่งของที่มีผู้ได้มาโดยการกระทำความผิด ให้ผู้รับจำนำแจ้งต่อพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจท้องที่ทันที
    • มาตรา ๓๐
    • มาตรา ๓๐ เมื่อมีการรับจำนำ ให้ผู้รับจำนำออกตั๋วรับจำนำให้แก่ผู้จำนำและติดเลขหมายที่ทรัพย์จำนำให้ตรงกับเลขหมายตั๋วรับจำนำ
      ตั๋วรับจำนำ การออกตั๋วรับจำนำให้เป็นไปตามแบบ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง
    • มาตรา ๓๑
    • มาตรา ๓๑ เมื่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ หรือ
      เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ออกประกาศตำหนิรูปพรรณของหายได้แจ้งเรื่องของหายต่อผู้รับจำนำ ผู้รับจำนำมีหน้าที่ตรวจทรัพย์จำนำหรือสิ่งของที่จะรับจำนำ ถ้าปรากฏว่ามีตำหนิรูปพรรณตรงหรือคล้ายกับตำหนิรูปพรรณของหาย ให้ผู้รับจำนำส่งมอบต่อเจ้าพนักงานผู้ซึ่งแจ้งเรื่องของหายนั้นโดยไม่ชักช้า
      ในกรณีที่มีการรับจำนำไว้แล้วให้ส่งสำเนาตั๋วรับจำนำไปด้วย
    • มาตรา ๓๒
    • มาตรา ๓๒ ภายใต้บังคับมาตรา ๓๓ ผู้รับจำนำต้องให้ไถ่ทรัพย์จำนำเมื่อผู้จำนำนำตั๋วรับจำนำมาขอไถ่ และเมื่อให้ไถ่แล้วให้นำตั๋วรับจำนำติดไว้ที่ต้นขั้วตั๋วรับจำนำ และบันทึกวันเดือนปีที่ไถ่
      ไว้ในต้นขั้วตั๋วรับจำนำนั้น และจัดให้ผู้ไถ่ทรัพย์คืนลงลายมือชื่อพิมพ์ลายนิ้วมือ ตามเงื่อนไขและวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง
      ในกรณีที่ผู้จำนำตาย ผู้รับจำนำต้องให้ไถ่ทรัพย์เมื่อผู้จัดการมรดกหรือทายาทนำตั๋วรับจำนำพร้อมหลักฐานการเป็นผู้จัดการมรดกหรือทายาทมาขอไถ่ ถ้ามีทายาทหลายคน ผู้ขอไถ่ต้องยื่นหลักฐานการแสดงความยินยอมของทายาทอื่นต่อผู้รับจำนำด้วย
      ในกรณีที่ตั๋วรับจำนำหาย ผู้จำนำจะแจ้งอายัดทรัพย์ที่จำนำต่อผู้รับจำนำก็ได้ แต่ต้องส่งหลักฐานการแจ้งหายซึ่งออกโดยเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ให้ผู้รับจำนำภายใน ๑๕ วัน นับแต่วันแจ้งอายัด
      ในกรณีที่ผู้มาไถ่ทรัพย์คืนไม่ใช่ผู้จำนำ ให้ผู้รับจำนำจดแจ้งรายการตามมาตรา ๒๘ ไว้ด้วย
    • มาตรา ๓๓
    • มาตรา ๓๓ ผู้รับจำนำต้องไม่ยอมให้ผู้จำนำไถ่ทรัพย์จำนำเมื่อมีกรณีดังต่อไปนี้
      (๑) ผู้รับจำนำได้รับแจ้งจากพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจว่าทรัพย์จำนำหรือตั๋วรับจำนำเป็นของได้มาโดยการกระทำความผิด หรือ
      (๒) ผู้รับจำนำมีเหตุควรสงสัยว่าทรัพย์จำนำหรือตั๋วรับจำนำเป็นของได้มาโดยการกระทำความผิด
    • มาตรา ๓๔
    • มาตรา ๓๔ ผู้รับจำนำต้องคืนทรัพย์จำนำให้แก่เจ้าของโดยจะเรียกให้เจ้าของชำระหนี้ที่เกิดจากการรับจำนำทรัพย์นั้นมิได้ ในกรณีต่อไปนี้
      (๑) ได้รับจำนำสิ่งของที่เห็นได้ว่าเป็นของที่ใช้ในราชการ
      (๒) ได้รับจำนำทรัพย์หรือสิ่งของไว้ภายหลังจากที่ได้รับแจ้งตามมาตรา ๓๑
      (๓) ได้รับจำนำทรัพย์ไว้โดยรู้หรือมีเหตุอันควรรู้ว่าทรัพย์จำนำนั้นได้มาโดยการกระทำความผิด
      (๔) ได้รับจำนำทรัพย์ไว้โดยมิได้จดแจ้งรายการตามมาตรา ๒๘
      ความในวรรคหนึ่งไม่ตัดสิทธิของผู้รับจำนำที่จะเรียกชำระหนี้ที่เกิดจากการรับจำนำเอาจากผู้จำนำ
    • มาตรา ๓๕
    • มาตรา ๓๕ เมื่อผู้จำนำขาดส่งดอกเบี้ยเป็นเวลากว่าสี่เดือน ให้ผู้รับจำนำทำบัญชีทรัพย์จำนำที่ผู้จำนำขาดส่งดอกเบี้ยเป็นเวลากว่าสี่เดือนยื่นต่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต และปิดประกาศบัญชีนั้นไว้ ณ ที่เปิดเผยที่โรงรับจำนำนั้นเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสามสิบวันนับแต่วันประกาศ ตามแบบและวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง
      เมื่อผู้รับจำนำได้ปฏิบัติการถูกต้องครบถ้วนตามความในวรรคหนึ่งแล้ว ให้บรรดาทรัพย์จำนำที่ปรากฏตามบัญชีที่ ผู้รับจำนำทำขึ้นและประกาศไว้ ซึ่งเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมิได้สั่งอายัดไว้ หรือผู้จำนำมิได้ขอไถ่ภายในกำหนดเวลาสามสิบวันนับแต่วันประกาศหลุดเป็นสิทธิแก่ผู้รับจำนำ
      มิให้นำกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่ามาใช้บังคับกับทรัพย์ที่หลุดจำนำตามพระราชบัญญัตินี้
    • มาตรา ๓๖
    • มาตรา ๓๖ เมื่อทรัพย์จำนำหลุดเป็นสิทธิแล้ว ให้ผู้รับจำนำบันทึกวันเดือนปีที่หลุดเป็นสิทธิไว้ในต้นขั้วตั๋วรับจำนำ และถ้าผู้รับจำนำได้จำหน่ายหรือเปลี่ยนแปลงสภาพทรัพย์จำนำที่หลุดเป็นสิทธิแล้ว ก็ให้บันทึกวันเดือนปีที่ได้จำหน่ายหรือเปลี่ยนแปลงสภาพทรัพย์จำนำนั้นไว้ในต้นขั้วตั๋วรับจำนำด้วย
    • มาตรา ๓๗
    • มาตรา ๓๗ ให้ผู้รับจำนำทำบัญชีงบเดือนยื่นต่อ เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตตามแบบและวิธีการตามที่ระเบียบกระทรวงมหาดไทยกำหนด
    • มาตรา ๓๘
    • มาตรา ๓๘ เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบติดตามทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำความผิด รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไข รูปแบบ และวิธีการให้ผู้รับจำนำติดตั้งและเชื่อมโยงระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์หรือเครื่องมืออื่นใดกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
    • มาตรา ๓๙
    • มาตรา ๓๙ นายตรวจซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งมีอำนาจเข้าไปในโรงรับจำนำเพื่อตรวจทรัพย์จำนำและเอกสารที่เกี่ยวกับการรับจำนำ และผู้รับจำนำต้องให้ความสะดวกตามสมควร
      นายตรวจและพนักงานเจ้าหน้าที่ต้องแสดงบัตรประจำตัวเมื่อผู้ที่เกี่ยวข้องร้องขอ
    • มาตรา ๔๐
    • หมวด ๔
      การพักใช้และการเพิกถอนใบอนุญาต

      มาตรา ๔๐ เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตมีกำหนดไม่เกินสามเดือนเมื่อปรากฏว่าผู้รับจำนำ กรรมการผู้จัดการ ผู้จัดการ หรือพนักงานของผู้รับจำนำฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวง ระเบียบ หรือประกาศที่ออกตามความในพระราชบัญญัตินี้
    • มาตรา ๔๑
    • มาตรา ๔๑ เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการเมื่อปรากฏว่า
      (๑) ผู้รับจำนำหรือกรรมการ ผู้จัดการหรือพนักงานของผู้รับจำนำฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ หรือกฎกระทรวงที่ออกตามความในพระราชบัญญัตินี้ หรือ
      (๒) ผู้รับจำนำหรือกรรมการหรือผู้จัดการของผู้รับจำนำซึ่งเป็นนิติบุคคลมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๓
    • มาตรา ๔๒
    • มาตรา ๔๒ ห้ามผู้รับจำนำรับจำนำในระหว่างเวลาพักใช้ใบอนุญาต หรือถูกเพิกถอนใบอนุญาต แต่ยังคงมีหน้าที่ต่อผู้จำนำและต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติ กฎกระทรวง ระเบียบ และประกาศที่ออกตามความในพระราชบัญญัตินี้ โดยให้ถือว่าผู้นั้นยังเป็นผู้รับจำนำตามพระราชบัญญัตินี้ ทั้งนี้ เท่าที่เกี่ยวกับการรับจำนำที่ได้กระทำไว้ก่อนแล้ว
    • มาตรา ๔๓
    • หมวด ๕
      การเลิกกิจการโรงรับจำนำและการโอนใบอนุญาต

      มาตรา ๔๓ ผู้รับจำนำผู้ใดประสงค์จะเลิกกิจการรับจำนำ ให้แจ้งเป็นหนังสือให้เจ้าพนักงาน
      ผู้ออกใบอนุญาตทราบก่อนเลิกกิจการโรงรับจำนำไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
    • มาตรา ๔๔
    • มาตรา ๔๔ ผู้รับจำนำผู้ใดต้องเลิกกิจการรับจำนำเพราะประสงค์เลิกกิจการ ใบอนุญาตสิ้นอายุและไม่ได้รับใบอนุญาตใหม่ ผู้นั้นยังคงมีหน้าที่ต่อผู้จำนำและต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติ กฎกระทรวง ระเบียบ และประกาศที่ออกตามความในพระราชบัญญัตินี้ โดยให้ถือว่าผู้นั้นยังเป็นผู้รับจำนำตามพระราชบัญญัตินี้ ทั้งนี้ เท่าที่เกี่ยวกับการรับจำนำที่ได้กระทำไว้ก่อนแล้ว
    • มาตรา ๔๕
    • มาตรา ๔๕ การโอนใบอนุญาต ให้กระทำได้ เมื่อได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต
      การขอโอนใบอนุญาตและการอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด
    • มาตรา ๔๖
    • มาตรา ๔๖ ในกรณีผู้รับจำนำตาย ให้ผู้จัดการมรดกหรือทายาทที่มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๓ ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเพื่อขอรับใบอนุญาตภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ผู้รับจำนำตาย ถ้ามิได้ยื่นคำขอภายในระยะเวลาที่กำหนดให้ถือว่าใบอนุญาตสิ้นอายุ
      ในกรณีที่ทายาทหลายคน ให้ทายาททั้งหลายตั้งทายาทคนหนึ่งเป็นผู้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามวรรคหนึ่ง
      ในระหว่างระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง ให้ทายาทหรือผู้จัดการมรดกซึ่งเป็นผู้ยื่นคำขอรับโอนใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งเข้าประกอบกิจการรับจำนำ โดยมีอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบเสมือนผู้รับจำนำ ทั้งนี้ จนกว่าเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตจะมีคำสั่งเป็นที่สุดไม่อนุญาต
      ในกรณีการพิจารณาให้นำความในมาตรา ๑๓ และมาตรา ๑๖ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
    • มาตรา ๔๗
    • หมวด ๖
      การเข้าควบคุมโรงรับจำนำ

      มาตรา ๔๗ เมื่อได้มีคำสั่งคณะกรรมการให้ควบคุมโรงรับจำนำใดให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตแจ้งคำสั่งเป็นหนังสือให้ผู้รับจำนำแห่งโรงรับจำนำนั้นทราบและเข้าควบคุมโรงรับจำนำนั้นทันที การควบคุมจะกระทำโดยเข้าดำเนินกิจการ โรงรับจำนำนั้นเสียเองแทนผู้รับจำนำ หรือจะเข้าตรวจตราดูแลให้ผู้รับจำนำดำเนินกิจการโรงรับจำนำให้ถูกต้องเรียบร้อยก็ได้
      การเข้าควบคุมโรงรับจำนำจะกระทำโดยกำหนดระยะเวลาควบคุมหรือไม่ก็ได้ และเมื่อได้เข้าควบคุมแล้ว จะเลิกการควบคุมเมื่อใดก็ได้ ทั้งนี้ตามที่คณะกรรมการจะเห็นสมควร
      เมื่อได้มีคำสั่งคณะกรรมการให้เลิกควบคุมโรงรับจำนำ ให้พนักงานผู้ออกใบอนุญาตแจ้งคำสั่งเป็นหนังสือให้ผู้รับจำนำทราบและเลิกการควบคุมตามคำสั่งนั้น
    • มาตรา ๔๘
    • มาตรา ๔๘ ในกรณีตามมาตรา ๔๓ มาตรา ๔๔ เมื่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเห็นสมควรจะมีคำสั่งเข้าควบคุมโรงรับจำนำนั้น ๆ ก็ได้
    • มาตรา ๔๙
    • หมวด ๗
      การอุทธรณ์

      มาตรา ๔๙ สิทธิการอุทธรณ์คำสั่งทางปกครอง การบังคับทางปกครอง และการทุเลาการบังคับคำสั่งทางปกครองของผู้ขอรับใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาต ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง
    • มาตรา ๕๐
    • บทกำหนดโทษ

      มาตรา ๕๐ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง หรือมาตรา ๔๒ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับตั้งแต่สี่พันบาทถึงสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
    • มาตรา ๕๑
    • มาตรา ๕๑ ผู้รับจำนำผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๒๒ วรรคหนึ่ง มาตรา ๒๕ มาตรา ๓๐ วรรคหนึ่ง หรือกฎกระทรวงที่ออกตามความในมาตรา ๓๐ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสองหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
    • มาตรา ๕๒
    • มาตรา ๕๒ ผู้รับจำนำผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๑๔ และมาตรา ๒๗ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับตั้งแต่หนึ่งพันบาทถึงหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
    • มาตรา ๕๓
    • มาตรา ๕๓ ผู้รับจำนำผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๑๙ มาตรา ๒๑ มาตรา ๒๓ วรรคหนึ่ง มาตรา ๒๔ มาตรา ๒๘ มาตรา ๒๙ มาตรา ๓๑ มาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๗ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท
    • มาตรา ๕๔
    • มาตรา ๕๔ ในกรณีที่พระราชบัญญัตินี้บัญญัติว่า การกระทำใดของผู้รับจำนำเป็นความผิด ถ้ากรรมการผู้จัดการ ผู้จัดการ หรือพนักงานของผู้รับจำนำเป็นผู้กระทำหรือร่วมกระทำด้วย ผู้นั้นต้องระวางโทษเช่นเดียวกับที่บัญญัติไว้สำหรับผู้รับจำนำ
    • มาตรา ๕๕
    • มาตรา ๕๕ เมื่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต หรือพนักงานเจ้าหน้าที่พบว่าผู้รับจำนำ หรือพนักงานของผู้รับจำนำฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ที่มีโทษปรับสถานเดียว จะว่ากล่าวตักเตือนผู้รับจำนำหรือพนักงานของผู้รับจำนำนั้น ให้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ก็ได้
    • มาตรา ๕๖
    • มาตรา ๕๖ บรรดาความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ซึ่งมีโทษปรับสถานเดียวให้พนักงาน
      เจ้าหน้าที่ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งมีอำนาจเปรียบเทียบปรับได้ เมื่อผู้ต้องหาชำระค่าปรับตามที่เปรียบเทียบภายในระยะเวลาที่กำหนดแล้ว ให้ถือว่าคดีเลิกกันตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
    • มาตรา ๕๗
    • บทเฉพาะกาล

      มาตรา ๕๗ ใบอนุญาตตั้งโรงรับจำนำตามพระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. ๒๕๐๕ ให้ถือว่าเป็นใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ และให้ใช้ได้จนกว่าจะสิ้นอายุใบอนุญาต
    • มาตรา ๕๘
    • มาตรา ๕๘ คำขออนุญาตตั้งโรงรับจำนำ คำขอย้ายสถานที่ตั้งโรงรับจำนำ และคำขอเข้าเป็นผู้รับจำนำแทนที่ได้ยื่นไว้ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับและยังอยู่ในระหว่างพิจารณาของคณะกรรมการควบคุมโรงรับจำนำตามพระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. ๒๕๐๕ ให้ถือว่าเป็นคำขออนุญาตคำขอย้ายหรือคำขอโอนกิจการโรงรับจำนำต่อคณะกรรมการตามพระราชบัญญัตินี้โดยอนุโลม
    • อัตราค่าธรรมเนียม
    • อัตราค่าธรรมเนียม

      (๑) ใบอนุญาตประกอบกิจการโรงรับจำนำในกรุงเทพมหานคร ฉบับละ ๒๐,๐๐๐ บาทต่อปี
      (๒) ใบอนุญาตประกอบกิจการโรงรับจำนำในจังหวัด ฉบับละ ๑๐,๐๐๐ บาทต่อปี
      (๓) ใบแทนใบอนุญาต ฉบับละ ๑๐๐ บาท
    • มาตรา ๕๙
    • มาตรา ๕๙ บรรดากฎกระทรวง ระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งที่ออกตามพระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. ๒๕๐๕ ให้ยังคงใช้บังคับได้ต่อไปเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับพระราชบัญญัตินี้ จนกว่าจะมีกฎกระทรวง ระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งตามพระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ซึ่งต้องไม่เกินหนึ่งปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
         
      ข้อมูลส่วนบุคคล
         
      เพศ
      อายุ ปี
      อาชีพ
      รายได้ บาท
      จังหวัด
      E-mail